Opnieuw kijken naar wat er is

"Als dit Ierland was zou ik beter kijken."

(Bij Loosdrecht – K. Schippers)

Ik heb altijd gedacht dat de dichtregel was: "Als dit Frankrijk was zou ik beter kijken." Dat komt vast door mijn ervaring als jonge zomer-au pair ergens op het Franse platteland, aan het einde van mijn middelbareschooltijd. De velden daar vond ik prachtig. Ze leken echt uniek. Terwijl ik, opgegroeid in het buitengebied, thuis óók tussen mooie weilanden woonde.

Natuurlijk was die Franse natuur bijzonder en mooi. Maar achteraf denk ik dat het niet alleen het landschap was dat zoveel indruk maakte: ik keek er ook met andere ogen naar.

Na een vakantie of reis valt me dat nog steeds op. De terugkomst is voor mij minstens zo waardevol als de reis zelf. Zo ook nu. Na mijn fijne vakantie kijk ik weer met frisse ogen naar wat zo vertrouwd is. Zo lijken de dahlia's in mijn tuin net wat mooier en stralen mij nog meer tegemoet.

In de loop der jaren is dit een van de rode draden in mijn werk geworden: opnieuw kijken naar wat er al is. Steeds weer zie ik hoeveel er verandert als we tijdens een sessie of training vanuit een ander perspectief naar een vraagstuk, een team of een samenwerking kijken. Zo'n moment brengt nieuwe inzichten, scherpere keuzes en concrete vervolgstappen.